Zaterdag, 26 mei. Onze laatste stapdag!

26 mei 2018 - Madrid, Spanje

Gisteren een hele zware dag gehad zowel emotioneel als fysiek. Het stappen ging moeizaam, voetje voor voetje bergop en bergaf. Daar we beiden zo emotioneel waren hadden we niet genoeg aandacht voor onze weg en misten we een afslag.

Normaal moesten we in O Pedrouzo aankomen, maar we kwamen in t bos terecht en moesten 11km verder stappen. Dit zonder enige bar, zonder enige albergue, niets! De moed zonk in onze schoenen, gelukkig hadden we beiden water en nog een banaan die we smakelijk,op een boomstronk hebben opgegeten.

Toen we het bijna opgaven zagen we een piepklein dorpje van 5 huizen en een kerkje,daar was een klein pensionnetje. We moesten dit wel nemen want we hadden geen andere keuze. Wat was dit een Gods geschenk, zo nieuw, zo luxe, dit was het beste wat ons tot nu toe overkwam. Een heel sympathieke dame die ons echt een thuis gevoel gaf en lekker eten voor ons klaarmaakte. Wat hebben wij goed geslapen tot 7.30u vanmorgen!

Na het ontbijt zijn we om 9u aan onze laatste 12km begonnen. En dit was al dadelijk een muur van 100m beklimmen, wat moeizaam ging. Maar ja ze zeggen altijd de laatste loodjes wegen het zwaarst, maar we hebben ze toch maar afgelegd zonder pauze te nemen.

In Monto Gozo boven op de berg hadden we een mooi uitzicht over Compostela en hebben we het kunstwerk bewondert dat werd gemaakt naar aanleiding van het pauselijk bezoek aan Compostela. Vanaf nu bergaf tot de Kathedraal, maar dat is ook niet makkelijk, want dat wringt aan de knieën.

Bij aankomst op het plein aan de kathedraal volgde de ontlading. YES WE DID IT !!!!!!We hadden het gedaan , we hebben het gehaald met ups en downs en vele gevoelens onderweg. Voor onze credential hebben we twee uur in de rij mogen gaan staan, dat was zwaarder dan stappen.

Voor mij (Rita) was dit een wonderbaarlijke ervaring en heb ik weerom mogen ervaren wat vriendschap betekend. Iedereen op de Camino heeft op een of andere wijze aandacht voor de ander en we hebben dan ook fijne mensen mogen ontmoeten.Ik heb vele mensen mee op mijn Camino genomen en hoop dat deze weg voor ieder van hen een steentje mag bijdragen om het voor hen makkelijker te maken. Ik ben ook enorm dankbaar voor de liefde die ik in mijn leven mag ervaren en ben Julien enorm dankbaar voor de steun tijdens mijn moeilijke dagen. Ik ben weer rijker geworden en weet vanaf nu het belangrijkste eerst en dat is mijn gezin.

Voor mij ( Rachelle) ik ben vertrokken met een heel zwaar hart en een groot verdriet op mijn schouders. Ik heb er met Rita goed over kunnen praten en iedere stap, iedere meter, iedere kilometer heb ik getracht dat een plaats te geven. Ik ben er rijker uit gekomen dan dat ik er aan begonnen ben. Ik voel me gewapend tegen pijn en verdriet en heb mijn rugzak letterlijk en figuurlijk gedragen en losgelaten. Het was een verrijking in mijn leven.

Voor ons beiden, Dit is vriendschap voor het leven, we waren er voor mekaar in de moeilijke momenten.

PS onze voetjes hebben ons letterlijk zonder problemen gedragen

Foto’s

21 Reacties

  1. Chantal:
    26 mei 2018
    Rita,eerst en vooral mijn oprechte deelneming voor het overlijden van pa...
    Ik heb enorm genoten van alle verhalen en mooie foto's van jullie camino.Dit laatste verhaal kreeg ik de tranen in mijn ogen...Zo mooi geschreven!!Rust nu maar goed uit,Jullie hebben het verdiend!
    Dames,nen dikke PROFICIAT!!!!!
  2. Sylvia Dockx:
    26 mei 2018
    Proficiat, jullie zijn 2 straffe madammen 👍💪👏👏👏👏
  3. Denis:
    26 mei 2018
    Meisjes een heel dikke proficiat voor jullie prestatie een veilige thuiskomst en nog veel sterkte Rita. Dikke zoen 😘 😘 😘.
  4. Rit en roger:
    26 mei 2018
    Onze oprechte deelneming grote bewondering voor jullie beide en een dikke proficiat is hier wel op zijn plaats bravol
  5. Sonja Leysen:
    26 mei 2018
    Voor die prestatie neem ik mijn hoedje af dames !!🎓
  6. Mia D'Aubioul:
    26 mei 2018
    Dikke proficiat en bedankt voor de mooie reisverhalen. We hebben ervan genoten. 👏👏👏
  7. Raets willy:
    26 mei 2018
    Mijn oprechte deelneming voor het verlies van je vader
  8. Sus en Maj:
    26 mei 2018
    Rita en Rachelle , Rita eerst en vooral onze oprechte deelneming bij het overlijden van je pa, het is nooit het juiste moment maar na een beproeving van zovele aangename moeilijke en soms emotionele dagen ,komt dit hard aan .
    Wel was het leuk om jullie te volgen ,vele plaatsen waar jullie passeerden komen mij zo bekend voor en soms was het alsof ik mee stapte , Na zovele dagen in Compostela aankomen is een ontlading, maar jullie zullen het zelf wel ervaren hebben het hele gebeuren speelt zich onderweg af ,het stappen ,slaapplaatsen zoeken ,mensen van alle nationaliteiten ontmoeten ,genieten onderweg de natuur ,dit is waar het om gaat ,die indruk heb ik er aan over gehouden .De band die jullie na zoveel dagen hebben opgebouwd is iets wat jullie altijd zal bij blijven. Geniet nog ten volle van jullie verblijf in Compostela en als het kan ,probeer in de kathedraal een dienst bij te wonen zodat je de Botafumeiro nog kan zien zwaaien . Bedankt jullie blog te kunnen volgen , wensen we nog enkele aangename dagen en een behouden thuiskomst na jullie avontuur ,op weg naar Compostela .
    Allerbeste groetjes Maj en Sus .
  9. Rita en Rachelle:
    26 mei 2018
    Bedankt jullie allen voor de fijne reacties die we mochten ontvangen. Het heeft ons deugd gedaan.
    Ook enorm bedankt voor de vele steunbetuigingen bij het overlijden van mijn vader, het geeft een warm gevoel.
  10. Lieve en Hans:
    26 mei 2018
    Dikke, dikke proficiat. Ik maak een diepe buiging, en zeg maar een ding. Diep respect voor jullie beiden. In het bijzonder voor de moeilijkheden die jullie doorgemaakt hebben.
  11. Louis De Wilde:
    27 mei 2018
    Respect dames en welcome home.
  12. Hilde V.:
    27 mei 2018
    Dikke proficiat met veel rrspect.Veel dank om o.s te laten delen met zoveel openheid.
  13. Fred:
    27 mei 2018
    Is er iets mooier dan gelukkige en tevreden mensen. Deze vriendschap kan niet meer stuk.
    Een dikke proficiat
  14. Elisabeth Kistiaens:
    27 mei 2018
    Je vous félicite toutes les 2. Je crois que c'est une véritable expérience. J'espère que vous en garderez longtemps les bénéfices (physiques et surtout moraux et/ou psychologiques) Que la vie vous soit belle !
  15. Rita en Rachelle:
    27 mei 2018
    Elizabeth hartelijke dank voor je stuin en genegenheid
  16. René en May Ooms - Peeters:
    27 mei 2018
    Rita, vooreerst onze deelneming bij het overlijden van uw vader
    En voor uw beiden : dikke proficiat ! jullie hebben het gehaald.
    Dit zal voor altijd een speciale plaats krijgen in jullie herinnering.
  17. Sonja Druyts:
    27 mei 2018
    Onze oprechte deelneming Rita bij het overlijden van je pa toch fijn van jullie voor je volharding van jullie prestatie van de 500km dat jullie samen beleeft hebben in goede en kwade momenten dat hebben jullie zeer goed gedaan en dikke dikke proficiat en hopelijk een spoedig wederziens
  18. Marc:
    27 mei 2018
    Het was niet gemakkelijk. Toch hebben jullie de eindmeet gehaald. Proficiat R2.
    Veilige thuiskomst.
  19. An en Jo:
    27 mei 2018
    Een dikke proficiat dames met jullie prachtige prestatie. Ook bedankt voor de mooie reisverhalen .
  20. Laura en john:
    27 mei 2018
    RITA ONZE DEELNEMING VOOR je vader voor beiden een dikke proficiat jullie hebben het goed gedaan ik vond het leuk on mee te volgen rust beiden goed uit groetjes
  21. Raymonda Bossier:
    27 mei 2018
    Sprakeloos met betraande ogen jullie laatste verslag gelezen.
    Ik wens jullie een behouden thuiskomst.
    Rita mijn oprechte innige deelneming, veel sterkte.

Jouw reactie